محمود احمدی‌نژاد(عجیب‌ترین وغیرقابل پیش‌بینی‌ترین رییس‌جمهور ایران) چند روزی است که راه‌ افتاده وکشورهای آمریکای‌جنوبی را یک به یک می‌جرخد وبادوستان کمونیستش خوش می‌گذراند.تاچند سال پیش به ذهن هیچ‌کس خطور نمی‌کرد که سران حکومت دینی ایران باکمونیست‌های آمریکای‌جنوبی هم‌پیاله شوند؛آیت‌الله خمینی وارنستو چه‌گوارا حتی درخواب هم نمی‌توانستد روزی راتصورکنند که ادامه‌دهندگان راهشان برسریک میز بنشینند ویک آرزو درسرداشته باشند،اما مدتی است که درعمل این اتفاق محقق شده ورییس جمهور اصول‌گرا وامام‌زمانی ومدعی برقراری حکومت اسلامی ایران باچاوز،کاسترو، مورالس،اورتگا وبقیه کمونیست‌های منکر خدا چنان عقد اخوت بسته ورفت‌وآمد خانوادگی پیدا کرده که گویی ازیک ایل‌وتبارند.آیت‌الله خمینی هیجده سال پیش نامه‌ای به گرباچف نوشت وپیش‌بینی کرد که کمونیست به گورستان تاریخ خواهد پیوست غافل ازآن‌که هیجده سال بعد کمونیست‌ها یارغار رییس‌جمهور نظام‌اسلامی‌ای‌می‌شوند که اوبنیان‌گذارش بوده.  احمدی‌نژاد چاوزواورتگا راهم‌چون مجاهدان‌فی‌سبیل‌الله درآغوش می‌کشدو آنان نیز اوراچون یک‌جریک مبارز می‌نگرند وخیال می‌کنند که خون«چه»دررگهایش جاری‌است.

مسئله اساسی این است که رییس‌جمهورامام‌زمانی چگونه می‌خواهد به کمک دوستان کمونیست وملحدش حکومت اسلامی رامتحقق کند تا دیگران ازآن‌الگوی‌برداری کنند؟کمونیست‌هاونوادگان نه‌چندان خلف «چه» نیز چگونه می‌خواهند باکمک یک مسلمان بنیادگرا آرمان‌های کمونیستی‌شان راجامعه عمل بپوشانند؟اگربه اختلافات تئولوژیک آن‌ها نادیده گرفته شود آن‌زمان شباهت‌هاوقرابت‌های‌بی‌شمارآن‌ها نمایان خواهد شد.احمدی‌نژادورفقای چپش به‌شدت پوپولیست وعوام‌زده‌اندوبرای تحبیب قلوب عوام حاضرند دست به هرکاری بزنند.دیگر آن‌که هردو طرف آمریکا ونظام سرمایه‌داری رااصلی‌ترین دشمن خود می‌دانندوجنان‌که این دشمن مشترک سبب شده که آنان اختلافات تئولوژیک‌شان رابه دست فراموشی بسپارندوبرای صف‌ارایی درمقابل دشمن‌مشترک باهم متحد وهم‌پیمان شوند.